flan-kie-rom

flankierom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: flankier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
flankierpojedyncza mianownikmęski osobowy
flankierapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
flankierapojedyncza biernikmęski osobowy
flankierachmnoga miejscownikmęski osobowy
flankieramimnoga narzędnikmęski osobowy
flankierempojedyncza narzędnikmęski osobowy
flankierommnoga celownikmęski osobowy
flankierowipojedyncza celownikmęski osobowy
flankierówmnoga dopełniaczmęski osobowy
flankierówmnoga biernikmęski osobowy
flankierymnoga mianownikmęski zwierzęcy
flankierymnoga biernikmęski zwierzęcy
flankierymnoga wołaczmęski zwierzęcy
flankierzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
flankierzepojedyncza wołaczmęski osobowy
flankierzymnoga mianownikmęski osobowy
flankierzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz