flo-rent-czy-ka

florentczyka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: florentczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
florentczycymnoga mianownikmęski osobowy
florentczycymnoga wołaczmęski osobowy
florentczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
florentczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
florentczykapojedyncza biernikmęski osobowy
florentczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
florentczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
florentczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
florentczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
florentczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
florentczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
florentczykommnoga celownikmęski osobowy
florentczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
florentczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
florentczykówmnoga biernikmęski osobowy
florentczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
florentczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz