flor-ko

Florko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Florko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Florkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Florkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Florkopojedyncza mnoga celownikżeński
Florkopojedyncza mnoga biernikżeński
Florkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Florkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Florkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Florko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Florko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Florcepojedyncza celownikmęski osobowy
Florcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Florkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Florkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Florkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Florkępojedyncza biernikmęski osobowy
Florkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Florkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Florkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Florkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Florkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Florkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Florkommnoga celownikmęski osobowy
Florkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Florkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Florkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Florkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz