fo-ne-ma-cie

fonemacie (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: fonemat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fonemaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
fonemaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
fonematpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
fonematpojedyncza biernikmęski rzeczowy
fonematachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
fonematamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
fonematempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
fonematommnoga celownikmęski rzeczowy
fonematowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
fonematówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
fonematupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
fonematymnoga mianownikmęski rzeczowy
fonematymnoga biernikmęski rzeczowy
fonematymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz