fo-no-te-ki

fonoteki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: fonoteka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fonotecepojedyncza celownikżeński
fonotecepojedyncza miejscownikżeński
fonotekmnoga dopełniaczżeński
fonotekapojedyncza mianownikżeński
fonotekachmnoga miejscownikżeński
fonotekamimnoga narzędnikżeński
fonotekąpojedyncza narzędnikżeński
fonotekępojedyncza biernikżeński
fonotekimnoga mianownikżeński
fonotekimnoga biernikżeński
fonotekimnoga wołaczżeński
fonotekipojedyncza dopełniaczżeński
fonotekopojedyncza wołaczżeński
fonotekommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz