for-kasz-te-le

forkasztele (nazwa pospolita) rzeczownik żegl.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: forkasztel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
forkasztelpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
forkasztelpojedyncza biernikmęski rzeczowy
forkasztelachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
forkasztelamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
forkasztelemnoga mianownikmęski rzeczowy
forkasztelemnoga biernikmęski rzeczowy
forkasztelemnoga wołaczmęski rzeczowy
forkasztelempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
forkasztelimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
forkasztelommnoga celownikmęski rzeczowy
forkasztelowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
forkasztelówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
forkasztelupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
forkasztelupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
forkasztelupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz