franc-ka

Francka (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Francek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Francekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Franckapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Franckapojedyncza biernikmęski osobowy
Franckachmnoga miejscownikmęski osobowy
Franckamimnoga narzędnikmęski osobowy
Franckimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Franckimnoga biernikmęski zwierzęcy
Franckimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Franckiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Franckommnoga celownikmęski osobowy
Franckowipojedyncza celownikmęski osobowy
Franckowiemnoga mianownikmęski osobowy
Franckowiemnoga wołaczmęski osobowy
Franckówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Franckówmnoga biernikmęski osobowy
Franckupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Franckupojedyncza wołaczmęski osobowy

Francka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Franck

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Franckpojedyncza mianownikmęski osobowy
Franckapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Franckapojedyncza biernikmęski osobowy
Franckachmnoga miejscownikmęski osobowy
Franckamimnoga narzędnikmęski osobowy
Franckimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Franckimnoga biernikmęski zwierzęcy
Franckimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Franckiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Franckommnoga celownikmęski osobowy
Franckowipojedyncza celownikmęski osobowy
Franckowiemnoga mianownikmęski osobowy
Franckowiemnoga wołaczmęski osobowy
Franckówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Franckówmnoga biernikmęski osobowy
Franckupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Franckupojedyncza wołaczmęski osobowy

Francka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Francka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Franccepojedyncza celownikmęski osobowy
Franccepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Franckapojedyncza mianownikmęski osobowy
Franckachmnoga miejscownikmęski osobowy
Franckamimnoga narzędnikmęski osobowy
Franckąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Franckępojedyncza biernikmęski osobowy
Franckimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Franckimnoga biernikmęski zwierzęcy
Franckimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Franckipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Franckopojedyncza wołaczmęski osobowy
Franckommnoga celownikmęski osobowy
Franckowiemnoga mianownikmęski osobowy
Franckowiemnoga wołaczmęski osobowy
Franckówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Franckówmnoga biernikmęski osobowy

Francka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Francka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Franccepojedyncza celownikżeński
Franccepojedyncza miejscownikżeński
Francekmnoga dopełniaczżeński
Franckapojedyncza mianownikżeński
Franckachmnoga miejscownikżeński
Franckamimnoga narzędnikżeński
Franckąpojedyncza narzędnikżeński
Franckępojedyncza biernikżeński
Franckimnoga mianownikżeński
Franckimnoga biernikżeński
Franckimnoga wołaczżeński
Franckipojedyncza dopełniaczżeński
Franckopojedyncza wołaczżeński
Franckommnoga celownikżeński

Francka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Francka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Franckapojedyncza mianownikżeński
Franckapojedyncza wołaczżeński
Franckąpojedyncza biernikżeński
Franckąpojedyncza narzędnikżeński
Franckichmnoga dopełniaczżeński
Franckichmnoga miejscownikżeński
Franckiemnoga mianownikżeński
Franckiemnoga biernikżeński
Franckiemnoga wołaczżeński
Franckiejpojedyncza celownikżeński
Franckiejpojedyncza miejscownikżeński
Franckiejpojedyncza dopełniaczżeński
Franckimmnoga celownikżeński
Franckimimnoga narzędnikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz