franc-ki

Francki (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Francek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Francekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Franckapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Franckapojedyncza biernikmęski osobowy
Franckachmnoga miejscownikmęski osobowy
Franckamimnoga narzędnikmęski osobowy
Franckimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Franckimnoga biernikmęski zwierzęcy
Franckimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Franckiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Franckommnoga celownikmęski osobowy
Franckowipojedyncza celownikmęski osobowy
Franckowiemnoga mianownikmęski osobowy
Franckowiemnoga wołaczmęski osobowy
Franckówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Franckówmnoga biernikmęski osobowy
Franckupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Franckupojedyncza wołaczmęski osobowy

Francki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Franck

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Franckpojedyncza mianownikmęski osobowy
Franckapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Franckapojedyncza biernikmęski osobowy
Franckachmnoga miejscownikmęski osobowy
Franckamimnoga narzędnikmęski osobowy
Franckimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Franckimnoga biernikmęski zwierzęcy
Franckimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Franckiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Franckommnoga celownikmęski osobowy
Franckowipojedyncza celownikmęski osobowy
Franckowiemnoga mianownikmęski osobowy
Franckowiemnoga wołaczmęski osobowy
Franckówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Franckówmnoga biernikmęski osobowy
Franckupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Franckupojedyncza wołaczmęski osobowy

Francki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Francka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Franccepojedyncza celownikmęski osobowy
Franccepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Franckapojedyncza mianownikmęski osobowy
Franckachmnoga miejscownikmęski osobowy
Franckamimnoga narzędnikmęski osobowy
Franckąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Franckępojedyncza biernikmęski osobowy
Franckimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Franckimnoga biernikmęski zwierzęcy
Franckimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Franckipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Franckopojedyncza wołaczmęski osobowy
Franckommnoga celownikmęski osobowy
Franckowiemnoga mianownikmęski osobowy
Franckowiemnoga wołaczmęski osobowy
Franckówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Franckówmnoga biernikmęski osobowy

Francki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Francka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Franccepojedyncza celownikżeński
Franccepojedyncza miejscownikżeński
Francekmnoga dopełniaczżeński
Franckapojedyncza mianownikżeński
Franckachmnoga miejscownikżeński
Franckamimnoga narzędnikżeński
Franckąpojedyncza narzędnikżeński
Franckępojedyncza biernikżeński
Franckimnoga mianownikżeński
Franckimnoga biernikżeński
Franckimnoga wołaczżeński
Franckipojedyncza dopełniaczżeński
Franckopojedyncza wołaczżeński
Franckommnoga celownikżeński

Francki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Francki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Franccymnoga mianownikmęski osobowy
Franccymnoga wołaczmęski osobowy
Franckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Franckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Franckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Franckichmnoga biernikmęski osobowy
Franckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Franckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Franckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Franckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Franckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Franckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Franckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Franckimmnoga celownikmęski osobowy
Franckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Franckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Franckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Francki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Francki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Franckipojedyncza mnoga mianownikżeński
Franckipojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Franckipojedyncza mnoga celownikżeński
Franckipojedyncza mnoga biernikżeński
Franckipojedyncza mnoga narzędnikżeński
Franckipojedyncza mnoga miejscownikżeński
Franckipojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz