Słowo: franckę

Podział na sylaby

franc-kę

Odmiana

Franckę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Francka

słowo	liczba	przypadek	rodzaj
Francce	pojedyncza	celownik	męski osobowy
Francce	pojedyncza	miejscownik	męski osobowy
Francka	pojedyncza	mianownik	męski osobowy
Franckach	mnoga	miejscownik	męski osobowy
Franckami	mnoga	narzędnik	męski osobowy
Francką	pojedyncza	narzędnik	męski osobowy
Franckę	pojedyncza	biernik	męski osobowy
Francki	mnoga	mianownik	męski zwierzęcy
Francki	mnoga	biernik	męski zwierzęcy
Francki	mnoga	wołacz	męski zwierzęcy
Francki	pojedyncza	dopełniacz	męski osobowy
Francko	pojedyncza	wołacz	męski osobowy
Franckom	mnoga	celownik	męski osobowy
Franckowie	mnoga	mianownik	męski osobowy
Franckowie	mnoga	wołacz	męski osobowy
Francków	mnoga	dopełniacz	męski osobowy
Francków	mnoga	biernik	męski osobowy

Franckę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Francka

słowo	liczba	przypadek	rodzaj
Francce	pojedyncza	celownik	żeński
Francce	pojedyncza	miejscownik	żeński
Francek	mnoga	dopełniacz	żeński
Francka	pojedyncza	mianownik	żeński
Franckach	mnoga	miejscownik	żeński
Franckami	mnoga	narzędnik	żeński
Francką	pojedyncza	narzędnik	żeński
Franckę	pojedyncza	biernik	żeński
Francki	mnoga	mianownik	żeński
Francki	mnoga	biernik	żeński
Francki	mnoga	wołacz	żeński
Francki	pojedyncza	dopełniacz	żeński
Francko	pojedyncza	wołacz	żeński
Franckom	mnoga	celownik	żeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz