fran-cuz-ko

Francuzko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Francuzka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Francuzcepojedyncza celownikżeński
Francuzcepojedyncza miejscownikżeński
Francuzekmnoga dopełniaczżeński
Francuzkapojedyncza mianownikżeński
Francuzkachmnoga miejscownikżeński
Francuzkamimnoga narzędnikżeński
Francuzkąpojedyncza narzędnikżeński
Francuzkępojedyncza biernikżeński
Francuzkimnoga mianownikżeński
Francuzkimnoga biernikżeński
Francuzkimnoga wołaczżeński
Francuzkipojedyncza dopełniaczżeński
Francuzkopojedyncza wołaczżeński
Francuzkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz