fran-ko

Franko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Franka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Francepojedyncza celownikmęski osobowy
Francepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Frankapojedyncza mianownikmęski osobowy
Frankachmnoga miejscownikmęski osobowy
Frankamimnoga narzędnikmęski osobowy
Frankąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Frankępojedyncza biernikmęski osobowy
Frankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Frankimnoga biernikmęski zwierzęcy
Frankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Frankipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Frankopojedyncza wołaczmęski osobowy
Frankommnoga celownikmęski osobowy
Frankowiemnoga mianownikmęski osobowy
Frankowiemnoga wołaczmęski osobowy
Frankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Frankówmnoga biernikmęski osobowy

Franko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Franka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Francepojedyncza celownikżeński
Francepojedyncza miejscownikżeński
Franekmnoga dopełniaczżeński
Frankapojedyncza mianownikżeński
Frankachmnoga miejscownikżeński
Frankamimnoga narzędnikżeński
Frankąpojedyncza narzędnikżeński
Frankępojedyncza biernikżeński
Frankimnoga mianownikżeński
Frankimnoga biernikżeński
Frankimnoga wołaczżeński
Frankipojedyncza dopełniaczżeński
Frankopojedyncza wołaczżeński
Frankommnoga celownikżeński

franko przysłówek handl.

Forma podstawowa: franko

słowo
franko

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz