fron-to-ni-ki

frontoniki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: frontonik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
frontonikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
frontonikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
frontonikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
frontonikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
frontonikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
frontonikimnoga mianownikmęski rzeczowy
frontonikimnoga biernikmęski rzeczowy
frontonikimnoga wołaczmęski rzeczowy
frontonikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
frontonikommnoga celownikmęski rzeczowy
frontonikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
frontonikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
frontonikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
frontonikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
frontonikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz