fron-tow-cem

frontowcem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: frontowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
frontowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
frontowcapojedyncza biernikmęski osobowy
frontowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
frontowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
frontowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
frontowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
frontowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
frontowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
frontowcommnoga celownikmęski osobowy
frontowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
frontowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
frontowcówmnoga biernikmęski osobowy
frontowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
frontowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
frontowcymnoga mianownikmęski osobowy
frontowcymnoga wołaczmęski osobowy
frontowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
frontowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz