fru-stra-ci

frustraci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: frustrat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
frustracimnoga mianownikmęski osobowy
frustracimnoga wołaczmęski osobowy
frustraciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
frustraciepojedyncza wołaczmęski osobowy
frustratpojedyncza mianownikmęski osobowy
frustratapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
frustratapojedyncza biernikmęski osobowy
frustratachmnoga miejscownikmęski osobowy
frustratamimnoga narzędnikmęski osobowy
frustratempojedyncza narzędnikmęski osobowy
frustratommnoga celownikmęski osobowy
frustratowipojedyncza celownikmęski osobowy
frustratówmnoga dopełniaczmęski osobowy
frustratówmnoga biernikmęski osobowy
frustratymnoga mianownikmęski zwierzęcy
frustratymnoga biernikmęski zwierzęcy
frustratymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz