ful-le-re-nu

fullerenu (nazwa pospolita) rzeczownik chem.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: fulleren

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fullerenpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
fullerenpojedyncza biernikmęski rzeczowy
fullerenachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
fullerenamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
fullerenempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
fullereniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
fullereniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
fullerenommnoga celownikmęski rzeczowy
fullerenowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
fullerenówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
fullerenupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
fullerenymnoga mianownikmęski rzeczowy
fullerenymnoga biernikmęski rzeczowy
fullerenymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz