funk-cjo-na-riu-sze

funkcjonariusze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: funkcjonariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
funkcjonariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
funkcjonariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
funkcjonariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
funkcjonariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
funkcjonariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
funkcjonariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
funkcjonariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
funkcjonariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
funkcjonariuszemnoga mianownikmęski osobowy
funkcjonariuszemnoga wołaczmęski osobowy
funkcjonariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
funkcjonariuszommnoga celownikmęski osobowy
funkcjonariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
funkcjonariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
funkcjonariuszówmnoga biernikmęski osobowy
funkcjonariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
funkcjonariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
funkcjonariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
funkcjonariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz