funk-to-rów

funktorów (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: funktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
funktorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
funktorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
funktorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
funktorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
funktoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
funktorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
funktorommnoga celownikmęski rzeczowy
funktorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
funktorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
funktorymnoga mianownikmęski rzeczowy
funktorymnoga biernikmęski rzeczowy
funktorymnoga wołaczmęski rzeczowy
funktorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
funktorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz