fur-cą

Furcą (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Furca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Furcapojedyncza mianownikmęski osobowy
Furcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Furcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Furcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Furcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Furcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Furcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Furcępojedyncza biernikmęski osobowy
Furcopojedyncza wołaczmęski osobowy
Furcommnoga celownikmęski osobowy
Furcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Furcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Furcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Furcówmnoga biernikmęski osobowy
Furcypojedyncza celownikmęski osobowy
Furcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
Furcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Furcą (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Furca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Furcmnoga dopełniaczżeński
Furcapojedyncza mianownikżeński
Furcachmnoga miejscownikżeński
Furcamimnoga narzędnikżeński
Furcąpojedyncza narzędnikżeński
Furcemnoga mianownikżeński
Furcemnoga biernikżeński
Furcemnoga wołaczżeński
Furcępojedyncza biernikżeński
Furcopojedyncza wołaczżeński
Furcommnoga celownikżeński
Furcypojedyncza celownikżeński
Furcypojedyncza miejscownikżeński
Furcypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz