fur-dy-men-ty

furdymenty (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: furdyment

słowoliczbaprzypadekrodzaj
furdymenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
furdymenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
furdymentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
furdymentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
furdymentamnoga mianownikmęski rzeczowy
furdymentamnoga biernikmęski rzeczowy
furdymentamnoga wołaczmęski rzeczowy
furdymentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
furdymentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
furdymentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
furdymentommnoga celownikmęski rzeczowy
furdymentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
furdymentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
furdymentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
furdymentymnoga mianownikmęski rzeczowy
furdymentymnoga biernikmęski rzeczowy
furdymentymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz