fu-rie-ry

furiery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: furier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
furierpojedyncza mianownikmęski osobowy
furierapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
furierapojedyncza biernikmęski osobowy
furierachmnoga miejscownikmęski osobowy
furieramimnoga narzędnikmęski osobowy
furierempojedyncza narzędnikmęski osobowy
furierommnoga celownikmęski osobowy
furierowipojedyncza celownikmęski osobowy
furierowiemnoga mianownikmęski osobowy
furierowiemnoga wołaczmęski osobowy
furierówmnoga dopełniaczmęski osobowy
furierówmnoga biernikmęski osobowy
furierymnoga mianownikmęski zwierzęcy
furierymnoga biernikmęski zwierzęcy
furierymnoga wołaczmęski zwierzęcy
furierzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
furierzepojedyncza wołaczmęski osobowy
furierzymnoga mianownikmęski osobowy
furierzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz