fur-ka-cyj

furkacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: furkacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
furkacjapojedyncza mianownikżeński
furkacjachmnoga miejscownikżeński
furkacjamimnoga narzędnikżeński
furkacjąpojedyncza narzędnikżeński
furkacjemnoga mianownikżeński
furkacjemnoga biernikżeński
furkacjemnoga wołaczżeński
furkacjępojedyncza biernikżeński
furkacjipojedyncza celownikżeński
furkacjipojedyncza miejscownikżeński
furkacjipojedyncza dopełniaczżeński
furkacjopojedyncza wołaczżeński
furkacjommnoga celownikżeński
furkacjimnoga dopełniaczżeński
furkacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz