fur-ko-tem

furkotem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: furkot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
furkociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
furkociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
furkotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
furkotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
furkotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
furkotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
furkotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
furkotommnoga celownikmęski rzeczowy
furkotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
furkotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
furkotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
furkotymnoga mianownikmęski rzeczowy
furkotymnoga biernikmęski rzeczowy
furkotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz