fur-man-kie-wi-czu

Furmankiewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Furmankiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Furmankiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Furmankiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Furmankiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Furmankiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Furmankiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Furmankiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Furmankiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Furmankiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Furmankiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Furmankiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Furmankiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Furmankiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Furmankiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Furmankiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Furmankiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Furmankiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Furmankiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Furmankiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Furmankiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz