fu-ro-ro

furoro (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: furora

słowoliczbaprzypadekrodzaj
furormnoga dopełniaczżeński
furorapojedyncza mianownikżeński
furorachmnoga miejscownikżeński
furoramimnoga narzędnikżeński
furorąpojedyncza narzędnikżeński
furorępojedyncza biernikżeński
furoropojedyncza wołaczżeński
furorommnoga celownikżeński
furorymnoga mianownikżeński
furorymnoga biernikżeński
furorymnoga wołaczżeński
furorypojedyncza dopełniaczżeński
furorzepojedyncza celownikżeński
furorzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz