furt-ko

furtko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: furtka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
furtcepojedyncza celownikżeński
furtcepojedyncza miejscownikżeński
furtekmnoga dopełniaczżeński
furtkapojedyncza mianownikżeński
furtkachmnoga miejscownikżeński
furtkamimnoga narzędnikżeński
furtkąpojedyncza narzędnikżeński
furtkępojedyncza biernikżeński
furtkimnoga mianownikżeński
furtkimnoga biernikżeński
furtkimnoga wołaczżeński
furtkipojedyncza dopełniaczżeński
furtkopojedyncza wołaczżeński
furtkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz