fu-tor-ku

futorku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: futorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
futorekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
futorekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
futorkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
futorkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
futorkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
futorkimnoga mianownikmęski rzeczowy
futorkimnoga biernikmęski rzeczowy
futorkimnoga wołaczmęski rzeczowy
futorkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
futorkommnoga celownikmęski rzeczowy
futorkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
futorkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
futorkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
futorkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz