fu-tor-ni-kom

futornikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: futornik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
futornicymnoga mianownikmęski osobowy
futornicymnoga wołaczmęski osobowy
futornikpojedyncza mianownikmęski osobowy
futornikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
futornikapojedyncza biernikmęski osobowy
futornikachmnoga miejscownikmęski osobowy
futornikamimnoga narzędnikmęski osobowy
futornikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
futornikimnoga biernikmęski zwierzęcy
futornikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
futornikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
futornikommnoga celownikmęski osobowy
futornikowipojedyncza celownikmęski osobowy
futornikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
futornikówmnoga biernikmęski osobowy
futornikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
futornikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz