gar-bę

Garbę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Garba

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Garbapojedyncza mianownikmęski osobowy
Garbachmnoga miejscownikmęski osobowy
Garbamimnoga narzędnikmęski osobowy
Garbąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Garbępojedyncza biernikmęski osobowy
Garbiepojedyncza celownikmęski osobowy
Garbiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Garbopojedyncza wołaczmęski osobowy
Garbommnoga celownikmęski osobowy
Garbowiemnoga mianownikmęski osobowy
Garbowiemnoga wołaczmęski osobowy
Garbówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Garbówmnoga biernikmęski osobowy
Garbymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Garbymnoga biernikmęski zwierzęcy
Garbymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Garbypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Garbę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Garba

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Garbmnoga dopełniaczżeński
Garbapojedyncza mianownikżeński
Garbachmnoga miejscownikżeński
Garbamimnoga narzędnikżeński
Garbąpojedyncza narzędnikżeński
Garbępojedyncza biernikżeński
Garbiepojedyncza celownikżeński
Garbiepojedyncza miejscownikżeński
Garbopojedyncza wołaczżeński
Garbommnoga celownikżeński
Garbymnoga mianownikżeński
Garbymnoga biernikżeński
Garbymnoga wołaczżeński
Garbypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz