garn-czar-ku

Garnczarku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Garnczarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Garnczarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Garnczarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Garnczarkapojedyncza biernikmęski osobowy
Garnczarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Garnczarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Garnczarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Garnczarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Garnczarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Garnczarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Garnczarkommnoga celownikmęski osobowy
Garnczarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Garnczarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Garnczarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Garnczarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Garnczarkówmnoga biernikmęski osobowy
Garnczarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Garnczarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz