ge-ron-tów

gerontów (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: geront

słowoliczbaprzypadekrodzaj
geroncimnoga mianownikmęski osobowy
geroncimnoga wołaczmęski osobowy
geronciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
geronciepojedyncza wołaczmęski osobowy
gerontpojedyncza mianownikmęski osobowy
gerontapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
gerontapojedyncza biernikmęski osobowy
gerontachmnoga miejscownikmęski osobowy
gerontamimnoga narzędnikmęski osobowy
gerontempojedyncza narzędnikmęski osobowy
gerontommnoga celownikmęski osobowy
gerontowipojedyncza celownikmęski osobowy
gerontowiemnoga mianownikmęski osobowy
gerontowiemnoga wołaczmęski osobowy
gerontówmnoga dopełniaczmęski osobowy
gerontówmnoga biernikmęski osobowy
gerontymnoga mianownikmęski zwierzęcy
gerontymnoga biernikmęski zwierzęcy
gerontymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz