ge-sta-pow-ca-mi

gestapowcami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: gestapowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gestapowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
gestapowcapojedyncza biernikmęski osobowy
gestapowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
gestapowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
gestapowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
gestapowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
gestapowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
gestapowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
gestapowcommnoga celownikmęski osobowy
gestapowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
gestapowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
gestapowcówmnoga biernikmęski osobowy
gestapowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
gestapowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
gestapowcymnoga mianownikmęski osobowy
gestapowcymnoga wołaczmęski osobowy
gestapowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
gestapowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz