gin-tro-wi-cze

Gintrowicze (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Gintrowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gintrowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Gintrowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Gintrowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Gintrowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Gintrowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Gintrowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Gintrowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Gintrowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Gintrowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Gintrowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Gintrowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Gintrowiczommnoga celownikmęski osobowy
Gintrowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Gintrowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Gintrowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Gintrowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Gintrowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Gintrowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Gintrowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz