gnu-śnik

gnuśnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: gnuśnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gnuśnicymnoga mianownikmęski osobowy
gnuśnicymnoga wołaczmęski osobowy
gnuśnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
gnuśnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
gnuśnikapojedyncza biernikmęski osobowy
gnuśnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
gnuśnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
gnuśnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
gnuśnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
gnuśnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
gnuśnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
gnuśnikommnoga celownikmęski osobowy
gnuśnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
gnuśnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
gnuśnikówmnoga biernikmęski osobowy
gnuśnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
gnuśnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz