go-dow-ni-ka-mi

godownikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: godownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
godownicymnoga mianownikmęski osobowy
godownicymnoga wołaczmęski osobowy
godownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
godownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
godownikapojedyncza biernikmęski osobowy
godownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
godownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
godownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
godownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
godownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
godownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
godownikommnoga celownikmęski osobowy
godownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
godownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
godownikówmnoga biernikmęski osobowy
godownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
godownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz