gon-ci-ki

gonciki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: goncik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
goncikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
goncikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
goncikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
goncikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
goncikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
goncikimnoga mianownikmęski rzeczowy
goncikimnoga biernikmęski rzeczowy
goncikimnoga wołaczmęski rzeczowy
goncikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
goncikommnoga celownikmęski rzeczowy
goncikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
goncikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
goncikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
goncikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz