gond-ko

Gondko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Gondko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gondcepojedyncza celownikmęski osobowy
Gondcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Gondkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Gondkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Gondkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Gondkępojedyncza biernikmęski osobowy
Gondkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Gondkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Gondkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Gondkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Gondkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Gondkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Gondkommnoga celownikmęski osobowy
Gondkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Gondkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Gondkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Gondkówmnoga biernikmęski osobowy

Gondko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Gondko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gondkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Gondkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Gondkopojedyncza mnoga celownikżeński
Gondkopojedyncza mnoga biernikżeński
Gondkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Gondkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Gondkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz