gon-ta-ry

Gontary (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Gontar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gontarpojedyncza mianownikmęski osobowy
Gontarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Gontarapojedyncza biernikmęski osobowy
Gontarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Gontaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Gontarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Gontarommnoga celownikmęski osobowy
Gontarowipojedyncza celownikmęski osobowy
Gontarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Gontarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Gontarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Gontarówmnoga biernikmęski osobowy
Gontarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Gontarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Gontarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Gontarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Gontarzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz