go-spod-ni-ka-mi

gospodnikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: gospodnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gospodnicymnoga mianownikmęski osobowy
gospodnicymnoga wołaczmęski osobowy
gospodnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
gospodnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
gospodnikapojedyncza biernikmęski osobowy
gospodnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
gospodnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
gospodnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
gospodnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
gospodnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
gospodnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
gospodnikommnoga celownikmęski osobowy
gospodnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
gospodnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
gospodnikówmnoga biernikmęski osobowy
gospodnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
gospodnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz