go-ło-brze-gu

gołobrzegu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: gołobrzeg

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gołobrzegpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
gołobrzegpojedyncza biernikmęski rzeczowy
gołobrzegachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
gołobrzegamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
gołobrzegimnoga mianownikmęski rzeczowy
gołobrzegimnoga biernikmęski rzeczowy
gołobrzegimnoga wołaczmęski rzeczowy
gołobrzegiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
gołobrzegommnoga celownikmęski rzeczowy
gołobrzegowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
gołobrzegówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
gołobrzegupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
gołobrzegupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
gołobrzegupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz