gre-dy-tur

gredytur (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: gredytur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gredyturpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
gredyturpojedyncza biernikmęski rzeczowy
gredyturachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
gredyturamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
gredyturempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
gredyturommnoga celownikmęski rzeczowy
gredyturowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
gredyturówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
gredyturupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
gredyturymnoga mianownikmęski rzeczowy
gredyturymnoga biernikmęski rzeczowy
gredyturymnoga wołaczmęski rzeczowy
gredyturzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
gredyturzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz