gro-ci-ku

grociku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: grocik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
grocikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
grocikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
grocikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
grocikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
grocikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
grocikimnoga mianownikmęski rzeczowy
grocikimnoga biernikmęski rzeczowy
grocikimnoga wołaczmęski rzeczowy
grocikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
grocikommnoga celownikmęski rzeczowy
grocikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
grocikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
grocikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
grocikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz