gro-mac-ki

Gromacki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Gromacki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gromaccymnoga mianownikmęski osobowy
Gromaccymnoga wołaczmęski osobowy
Gromackipojedyncza mianownikmęski osobowy
Gromackipojedyncza wołaczmęski osobowy
Gromackichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Gromackichmnoga biernikmęski osobowy
Gromackichmnoga miejscownikmęski osobowy
Gromackiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Gromackiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Gromackiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Gromackiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Gromackiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Gromackiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Gromackimmnoga celownikmęski osobowy
Gromackimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Gromackimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Gromackimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz