grom-cę

gromcę (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: gromca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gromcapojedyncza mianownikmęski osobowy
gromcachmnoga miejscownikmęski osobowy
gromcamimnoga narzędnikmęski osobowy
gromcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
gromcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
gromcemnoga biernikmęski zwierzęcy
gromcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
gromcępojedyncza biernikmęski osobowy
gromcopojedyncza wołaczmęski osobowy
gromcommnoga celownikmęski osobowy
gromcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
gromcówmnoga biernikmęski osobowy
gromcymnoga mianownikmęski osobowy
gromcymnoga wołaczmęski osobowy
gromcypojedyncza celownikmęski osobowy
gromcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
gromcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz