gro-mi-cie-lem

gromicielem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: gromiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gromicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
gromicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
gromicielapojedyncza biernikmęski osobowy
gromicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
gromicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
gromicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
gromicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
gromicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
gromicielemnoga mianownikmęski osobowy
gromicielemnoga wołaczmęski osobowy
gromicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
gromicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
gromicielimnoga biernikmęski osobowy
gromicielommnoga celownikmęski osobowy
gromicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
gromicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
gromicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz