grom-ni-czan

gromniczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: gromniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gromniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
gromniczanmnoga biernikmęski osobowy
gromniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
gromniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
gromniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
gromniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
gromniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
gromniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
gromniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
gromniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
gromniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
gromniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
gromniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
gromniczanommnoga celownikmęski osobowy
gromniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
gromniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
gromniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz