gro-mo-bi-cia-mi

gromobiciami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: gromobicie

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gromobiciamnoga mianowniknijaki
gromobiciamnoga bierniknijaki
gromobiciamnoga wołacznijaki
gromobiciapojedyncza dopełniacznijaki
gromobiciachmnoga miejscowniknijaki
gromobiciamimnoga narzędniknijaki
gromobiciepojedyncza mianowniknijaki
gromobiciepojedyncza bierniknijaki
gromobiciepojedyncza wołacznijaki
gromobiciempojedyncza narzędniknijaki
gromobiciommnoga celowniknijaki
gromobiciupojedyncza celowniknijaki
gromobiciupojedyncza miejscowniknijaki
gromobićmnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz