gro-my-ce

Gromyce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Gromyko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gromycepojedyncza celownikmęski osobowy
Gromycepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Gromykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Gromykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Gromykąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Gromykępojedyncza biernikmęski osobowy
Gromykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Gromykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Gromykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Gromykipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Gromykopojedyncza mianownikmęski osobowy
Gromykopojedyncza wołaczmęski osobowy
Gromykommnoga celownikmęski osobowy
Gromykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Gromykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Gromykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Gromykówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz