gro-my-ko

Gromyko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Gromyko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gromycepojedyncza celownikmęski osobowy
Gromycepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Gromykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Gromykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Gromykąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Gromykępojedyncza biernikmęski osobowy
Gromykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Gromykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Gromykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Gromykipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Gromykopojedyncza mianownikmęski osobowy
Gromykopojedyncza wołaczmęski osobowy
Gromykommnoga celownikmęski osobowy
Gromykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Gromykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Gromykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Gromykówmnoga biernikmęski osobowy

Gromyko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Gromyko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Gromykopojedyncza mnoga mianownikżeński
Gromykopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Gromykopojedyncza mnoga celownikżeński
Gromykopojedyncza mnoga biernikżeński
Gromykopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Gromykopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Gromykopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz