gro-nik

gronik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: gronik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gronikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
gronikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
gronikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
gronikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
gronikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
gronikimnoga mianownikmęski rzeczowy
gronikimnoga biernikmęski rzeczowy
gronikimnoga wołaczmęski rzeczowy
gronikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
gronikommnoga celownikmęski rzeczowy
gronikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
gronikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
gronikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
gronikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz