gro-no-wia-na-mi

gronowianami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: gronowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gronowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
gronowianmnoga biernikmęski osobowy
gronowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
gronowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
gronowianiemnoga mianownikmęski osobowy
gronowianiemnoga wołaczmęski osobowy
gronowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
gronowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
gronowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
gronowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
gronowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
gronowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
gronowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
gronowianommnoga celownikmęski osobowy
gronowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
gronowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
gronowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz